Quebec

Joehoe, het zonnetje schijnt weer. Vanmorgen rustig aan gedaan. Om 12.00 uur met de shuttlebus vanaf de camping naar het oude centrum van Quebec gegaan. Eerst bij de receptie kaartjes gehaald. Blijkt dat we die gister al hadden moeten bestellen. Dat hadden ze onsvergeten te vertellen. Maar geen probleem, er was nog plek. De rit duurde zo`n drie kwartier en ging door het nieuwe gedeelte van Quebec. Hebben we ook meteen dat gedeelte gezien. Je mist er niets aan.

We werden afgezet op Place d`Armes, midden in het oude centrum. Daar werden we ook weer opgehaald. Er ging weer een shuttlebus terug om 16.00 en 18.00. Er werden ook busladingen met Japanners gedropt. Het loopt over van de toeristen. Dat is dan wel weer jammer. Verder is het wel een mooi oud centrum, met veel mooie gebouwen en leuke straatjes.

Met een uurtje of drie en een half hadden we het wel gezien en hebben we de shuttle van 16.00 uur terug genomen. Deze rit duurde vijf kwartier. In het centrum stond alles vast en daarbuiten was het niet heel anders. Maar deze rit ging weer door een heel ander gedeelte van Quebec.

Morgen verlaten we de provincie Quebec en gaan we naar New Brunswick. Heerlijk, lekker weer Engels.

Montreal - Quebec 307 km

Gelukkig vanmorgen wat minder wind en het was droog, wel bewolkt. alles weer afgekoppeld en veilig opgeborgen en.......gaan. Quebec here we come. Ooo nee dat gaat hier op zijn Frans, heel irritant. Gister na Ottawa Ontario verlaten en zitten nu in de Provincie Quebec. Zodra je de provincie grens over bent is alles in het Frans, fijn als je die taal niet echt machtig bent. De campinggids ging ook niet verder dan Ontario, maar gelukkig hadden we nog een gids van de KOA campings, daar staan alle KOA campings in in heel Amerika en Canada. Bij de camper gekregen, samen met een kortingskaart. Als we op zo'n camping staan krijgen we 10% korting, daar houden we van. We hebben er nu vier gehad. Ze zijn iets luxer dan andere. Alleen zitten er vanaf nu niet veel meer dus moeten we het hebben van de Franstalige campinggids die we bij een informatie centrum langs de snelweg hebben gehaald. Dat is hier heel goed geregeld. Zodra je een Provincie uit gaat is er zo'n info center waar je allerlei info en folders kunt halen.

Vandaag weer wat kilometers gemaakt. Niet de touristische route genomen maar de snelle via de Canadien Highway. We hebben dan wel 6 weken maar we willen ook nog naar Prince Edward Island en Nova Scotia dus we hebben niet alle tijd.

Het is 21.30 en zitten lekker binnen. Het is om 18.00 uur gaan regenen en komt met bakken naar beneden. Ondertussen staan de plassen om de kemper. Goede avond om de foto's eens op orde te brengen. Ze zijn bijgewerkt. Eindelijk dan toch maar de notebook gepakt. Daarop gaat het uploaden van de foto's een stuk sneller dan met de I-pad.

Morgen naar Quebec stad. Tenminste als we ondertussen niet weggedreven zijn.

Ottawa - Montréal 147 km

We zijn vannacht gelukkig niet weggewaaid. Het heeft heeeeeeel hard gewaaid. Tenminste dat is mij verteld. Heb er zelf niets van meegekregen. Bij het opstaan nog steeds een flinke woei. Toen was het de vraag gaan we rijden of blijven we staan? Er toch maar voor gekozen om te verkassen. Richting Montréal.

Na 50 km heb ik het opgegeven en Arie laten rijden. Veel te veel wind. Doodeng met 7.71 meter achter je aanhangen En iedere keer windvlagen die aan de hut trekken. Na 147 km was het wel genoeg en hebben we een camping opgezocht. Dus vandaag niet echt veel kilometers gemaakt. We zitten zo'n 45 km voor Montréal. Geen openbaar vervoer in de buurt dus Montréal stad was geen optie. Je wilde ook eigenlijk niet je hoofd buiten de deur steken. Dus lekker binnen gezeten en de herhaling van de voetbalwedstrijd Duitsland - Croatie gekeken. Max was er heel dichtbij, en wij heel dicht bij Max maar met geen mogelijkheid een streaming te vinden op de iPad.

Het is nu 22.00 uur en het stormt nog steeds. Waarschijnlijk is het morgen beter en kunnen we richting Quebec. Na morgen gaat het ???? weer schijnen en stijgt de temperatuur weer tot boven de 25 graden.

Het wordt waarschijnlijk een onrustige nacht met de storm en goederentrein die elk kwartier ergens voorbij dendert. Dat zijn hier niet van die korte maar van zo'n kilometer lang. De wind komt uit de rchting van het spoor dus het is net of ie vlak langs komt.

Algonquin Provincional Park - Ottawa 324 km

Vannacht heeft het aardig geregend en dat gaat waarschijnlijk ook niet beter worden. Deze info hebben we van gelezen in de kiosk van de camping. Zelf kunnen we niet kijken want er is geen bereik in het park. We gaan verder rijden dus misschien is het daar wat beter. We gaan richting Ottawa. Kijken hoe ver we komen. De uiteindelijke bestemming is Quebec, maar dat is meer dan 700 km rijden In km lijkt het elke dag niet zo ver maar je mag overal maar 80 km rijden dus dat schiet niet echt op. eerst komen we langs Ottawa, daarna Montréal en dan Quebec. Ottawa staat niet op het lijstje om te bezoeken. Montréal misschien, dat ligt er aan of er een camping in de buurt ligt waar vandaan je met het openbaarvervoer naar de stad kunt. Quebec staat wel op het lijstje.

De bedoeling was om ergens voor Ottawa te stoppen maar omdat het toch niet zo best weer was hebben we besloten om door te rijden. Dat was dus een nieuwe camping uitzoeken. Arie achter het stuur gezet zodat ik kon gaan zoeken in de boekjes en op Navmi opzoeken hoe we moesten rijden. Hele goeie zet van me want nu moest hij dwars door Ottowa rijden. Wat een gekkenhuis is dat in zo'n stad met een camper. Maar hij heeft ons, de Casa er weer goed door geloodst. We moesten dwars door de stad omdat we aan de verkeerde kant van de Ottawa River zaten en er alleen midden in de stad twee bruggen waren om aan de andere kant te komen. Was best een pittige dag. Om 09.00 vertrokken en om 17.00 gearriveerd. We zitten nu op een camping zo'n 20 km van de stad af.

Ina en ik hebben nog een baantje getrokken in het binnenbad, terwijl Arie het avondeten voorbereidde. Dat is nog eens de rollen goed verdelen. Morgen gaan we weer kijken waar we terecht komen. Ligt aan de zin en het weer.

Algonquin Prvincional Park

Gelukkig weer lekker weer dus de wandelschoenen aangetrokken en op naar de Two RiversTrail. Wandeling door een bos naar een klif. Ondanks het lekkere weer waren we helemaal ingepakt met lange broek en lange mouwen. Het stikte er van de muggen op sommige gedeelten. Het uitzicht bij de klif was mooi, maar niet geschikt voor mensen met hoogtevrees. Grote stenen plateaus waar geen hek of iets voor de afgrond stond.

De firepit kon weer aan dus piromaantje Arie kon weer lekker zijn gang gaan.

Sturgeon Falls - Alonquin Provincional Park. 270 km

Vandaag door naar het Alonquin Provincional Park. eerst nog even Huntsville aangedaan. Huntsville is de westelijke toegangspoort naar het park. In Huntsville was een kerst winkel. Waar we wat hebben meegenomen voor in de kerstboom. Je kan er maar vroeg genoeg bij zijn.

Het park is ruim 7.000 km2. In het zuiden loopt een weg van zo'n 53 km in lengte waar vandaan je verschillende wandelingen kunt maken en waaraan 9 campings liggen. We hebben gekozen voor Two Rivers omdat je vanaf daar dichtbij twee korte wandelingen zit. Kan de Casa gewoon een dagje blijven staan. in het park zitten wolven en elanden. De wolven zie je zelden, maar de elanden schijn je vaak te kunnen spotten langs de weg in dit jaargetijde. Je raad het al.......niet gezien. Bij de camping stond een waarschuwingsbord......bear in the area. Fijne binnenkomer.

Het was lekker weer dus de firepit kon weer aangestoken worden voor de gezelligheid en het avondeten. Ook hier weer een mee eter. Deze keer een klein rood eekhoorntje dat gewoon onder de stoelen door huppelde en in een plastic zakje met daarin een bananenschil kroop. Zodra de zon onder gaat is het niet te doen met de muggen. Arie en ik zitten onder de mega bulten, Ina heeft nergens last van. Dus zodra de gele rakker onder is de camper in en alles dicht houden. Er zitten grote en kleine muggen. De kleintjes komen waarschijnlijk gewoon door de horren naar binnen, dus alle ramen en deur dicht en daarna pas de lampen aan.

Manitoulin Island - Sturgeon Falls 308 km

Vandaag opgestaan met bewolking. De jas kon weer uit de kast. Eerst een rondje van de zaak gemaakt. Waarschijnlijk een afslag gemist, waardoor we een deel van wat we gister hebben gereden nog een keer hebben gedaan. Ach een uurtje meer of minder, we hebben vakantie. Gister al gekeken naar campings onderweg mochten we geen zin meer hebben om verder te gaan. Algonquin Provincional Park moet nog een dag op ons wachten, om 16.00 was het genoeg geweest voor vandaag en zijn we gestopt in Sturgeon Falls. Het is nog zo'n 2,5 uur door naar het park.

Maar weer snel even een wasje gedaan. En snel gaat het, nog geen half uur. Het is dus onder het mom: niet schoon dan toch fris. Ook altijd weer spannend hoe alles uit de droger komt, maar tot nu toe gaat het goed en komt alles er nog in dezelfde maat uit.

Morgen dus door naar het park. Hopelijk wordt het weer wat warmer want er staan daar wat wandelingen op het programma.

Er staan nog niet zoveel foto's op de blog, maar het is een drama om ze te uploaden. Duurt heel lang en het moet foto voor foto. Oké ik heb vakantie en de tijd maar daar heb ik het geduld niet voor.

Manitoulin Island

Vandaag het eiland over gecrost. Valt niet zo veel over te vertellen, alleen dat ik me het apezuur ben geschrokken toen er ineens om een bocht een hert half op de weg stond. Wees gerust jullie hoeven Marianne Thieme niet te bellen, hert is oké, wij zijn oké. Zat wel 10 km verder nog met hartkloppingen. Wel zat er bij thuiskomst een hele grote gele vlinder in de grill. Je kunt niet alles sparen wat op je weg komt.

Eerste doel was een haven op de noordpunt van het eiland. We hadden er heel wat van verwacht maar het was de 40 km heen en 40 km terug eigenlijk niet waard. Helemaal uitgestorven. Nog een paar andere dorpen aangedaan, die gelukkig wat meer te bieden hadden. Onderweg ook nog wat schappen gedaan want morgen gaan we richting een natuurpark, dus daar zul je wel niet zoveel kunnen krijgen. Misschien nog een tussenstop want het is best ver rijden. Als we geen zin meer hebben stoppen we eerder.

We zijn ook al een paar dagen op zoek naar propaan om de tank bij te vullen, maar de regels zijn hier zo aangescherpt dat veel stations gesloten zijn. Wij duffe dozen hadden even niet in de gaten dat de koelkast nog op de propaantank stond aangesloten. Daar kwamen we pas achter na de overtocht met de boot. Dan moet je het propaan afsluiten. We hebben hem half vol meegekregen en staat na een week al net boven een kwart. We hebben hem maar snel op automatisch gezet, dan gaat hij alleen op propaan als we niet op het electra zijn aangesloten. Tijdens het rijden gaat hij op de accu..

Bij terugkomt op de camping nog heel even in het zonnetje kunnen zitten. Vandaag bewolking afgewisseld met zon. We klagen niet, het is droog. Vannacht heeft het nog wel geregend. Daarom hebben we het avondeten maar aangepast aan het weer, zuurkool stamppot met worst