Hè hè, eindelijk gaan we weg. Heerlijk geluid die ronkende motoren. gaat het dan echt gebeuren? Ja hoor. Met gierende banden. Niet met Icelandair en overstap op Reykjavík maar rechtstreeks met onze eigen blauw witte nationale trots. Waar we zelf niet voor gekozen hadden omdat we daar het dubbele voor moesten betalen. we blijven toch Nederlanders hè. Ons Bin zunnig. Wie bedenkt nou dat die suffe IJslanders precies op 28 mei gaan staken. Daar hadden we nou niet echt rekening mee gehouden. Maar goed nu alle luxe van de KLM voor Icelandair prijs, alleen een dag later. Je kunt niet alles hebben.

Andrè bedankt dat je deze zielepieten zaterdag weer hebt opgehaald. Gelukkig was je in de buurt. Arjen bedankt dat je ons zondag weer in alle vroegte naar Schiphol hebt gebracht.

09.45 lift off. Vliegtijd bedroeg 7 uur en 15 min. Een paar filmpjes later was het zover. 11.45 plaatselijke tijd (6 uur vroeger dan in NL) op Canadese bodum. Taxi opgezocht en naar downtown Toronto gereden. Om 14.00 gesetteld in het appartement. Om er daar achter te komen dat de stekkers niet passen in de stopcontacten. We hadden het kunnen weten want we zijn hier eerder geweest. Thuis het er nog over gehad en alle drie waren we het eens dat een wereldstekker niet nodig was. Dus op zoek naar een adapter. Bij een info stand gevraagd waar we die zouden kunnen kopen. Niet echt in de buurt. De beste man stuurde ons naar een winkel waar ze die dus niet hadden, maar gelukkig zat er een soort halforts in de buurt waar ze er wel een hadden. Van de nood een deugd gemaakt en meteen de stad verkent. In Chinatown kwamen we nog een snoer tegen met Amerikaanse aansluiting. Dus ook maar meteen mee genomen. Arie is gelukkig heel handig en heeft dat snoer aan de stekkerdoos die mee is genomen gemonteerd. Nu kan ons niets meer gebeuren en kunnen we gelukkig alle apparaten weer oplaten en aansluiten.

Om half elf ging het licht toch echt uit. In Nederland was het al half vijf 's nachts dus niet zo gek dat de luiken dicht vielen.