Vandaag is het feest, Canada Day. Nationale feestdag waarmee gevierd wordt dat de drie Britse kolonies samen één land werden, n.l. Canada. Om nou te zeggen dat er iets leuks voor ons te doen is in het dorp, nou nee. Dus zijn we richting het info center gelopen dat vier kilometer uit het dorp ligt. We moesten wel langs de doorgaande weg/snelweg lopen.

Vlak bij de camping kregen we gezelschap van een herdershond waar we maar niet vanaf kwamen. Probleem is natuurlijk dat ie ons niet verstond. Handgebaren hadden ook geen zin hij bleef lekker mee lopen. Levensgevaarlijk zo langs de drukke weg. Hij ging af en toe midden op de weg lopen waardoor de automobilisten met een bocht om hem heen moesten. Ze zullen wel gedacht hebben: kunnen die sukkels hun hond niet aangelijnd houden. Eenmaal vlakbij het info centrum moesten we langs een hele drukke kruising van drie snelwegen. En TinTin maar meelopen. Totdat er een jongen uit een auto stapte. Bleek een lifter te zijn. TinTin vond dit wel interessant en liep over de weg naar hem toe. Wij blij. Zo daar zijn we vanaf. Maar nee hoor die jongen stuurde hem ook weg en daar kwam hij weer. Toen heeft dierenvriend Arie hem streng toegesproken en terug gestuurd. Wat bleek hij ging.

Bij het info center loop routes gevraagd in het Kay Lane gebied op 18 km van Merrit. Het plan is gevat om daar morgen wat te gaan wandelen.

Het festival terrein ligt ergens achter de camping dus Ina en ik zijn aan het begin van de avond daar nog heen gelopen. Nu snappen we wel waarom de campingbaas weinig doet aan zijn camping. Hij heeft nog een heel groot terrein richting festival terrein waar nog een paar honderd tenten kunnen staan. Daar loopt hij mee binnen en de rest is bijzaak denken we. Hij heeft vaste bewoners waar hij aan verdiend en de passerende toerist moet het er maar mee doen.

We hebben ook weer twee huisdieren. Twee woody Woodpeckers is de boom naast de camper. Wat een herrie als die aan het pikken zijn op de boom. Ziet er wel heel schattig uit.